( 7 ) خدايا پس بر محمد وآل أو درود فرست ورازهاى دل ما وحركت اندامها ونگاههاى پنهانى چشمها وسخنان زبانهامان را موجب ثواب خودت قرار ده تا كار نيكى كه به وسيلهء آن سزاوار پاداش تو شويم از دست ندهيم . وكار بدى كه به وسيلهء آن مستوجب كيفر تو شويم برايمان باقي نماند . دعاى دهم : پناه آوردن به خداوند ( 1 ) خداوندا به خاطر فضل واحسانت اگر بخواهى ما را مىبخشى ، وبه خاطر عدالت ودادگريت اگر بخواهى ما را عذاب مىكنى . ( 2 ) پس بر ما منّت گذار وبخششت را بر ما آسان فرما ، وبا گذشت خود ما را از كيفرت رهايى بخش ، چه اينكه ، ما نمىتوانيم عدالت تو را تحمّل كنيم وهيچ يك از ما بدون بخشش تو ، راه نجاتي نداريم . ( 3 ) اى بي نياز بي نيازان ، اينك ما بندگان تو ، در اختيار توايم ومن نيازمندترين نيازمندان به توام ، پس نياز ما را با بي نيازى ( وعطاى بي منتهاى ) خويش بر طرف فرما ، واميد ما را با منع ( از رحمت ) خود نوميد مكن . زيرا ، ( اگر چنين كنى ) بدبخت كرده‌اى كسى را كه از تو نيكى خواسته ، ومحروم ساخته‌اى آن را كه از فضل تو بخشش خواسته است . ( 4 ) پس در آن صورت ( كه به بدبختى وتيره روزى گرفتار شويم واز جانب تو محروم شويم ) از پيشگاه تو رو به سوى كه آوريم واز درگاه تو به كجا رويم ؟ پاك ومنزّهى تو ، ما همان بيچارگانى هستيم كه أجابت آنها را واجب گردانيده‌اى ، وهمان بدحالانى هستيم كه رفع گرفتاريشان را وعده داده‌اى . ( 5 ) شبيه‌ترين چيزها به مشيّت تو وسزاوارترين كارها به ذات مقدس تو در عظمت وبزرگواريت ، بذل رحمت وبخشش بر كسى است كه از تو در خواست رحمت كرده است وفرياد رسى از كسى است كه از تو فرياد رسى خواسته است . پس بر زارى وتضرّع ما به درگاهت رحم كن ، وچون خودمان را به تو سپرده‌ايم ، بي نيازمان كن .